Air-gap bilgisayardan dosya nasıl çıkarılır?

Önce doğru soruyu sorun: hız mı, kayıt mı?

Bu kararı zorlaştıran şey genelde teknik değil. Çoğu ekip “en hızlı yol hangisi” diye sorarak başlar, oysa hızın önemli olduğu durum azdır: haftada birkaç kez taşınan birkaç megabaytlık bir sonuç dosyası için 30 saniye ile 3 dakika arasındaki fark kimsenin gününü değiştirmez.

Asıl ayrım şudur: aktarımın gerçekleştiğini sonradan göstermeniz gerekiyor mu? Gerekmiyorsa USB en ucuz ve en hızlı yoldur ve başka bir şey aramanıza gerek yok. Gerekiyorsa, seçeneklerin çoğu bu ihtiyacı hiç karşılamaz ve fiyat farkı burada ortaya çıkar.

Altı yöntem, dürüst karşılaştırma

USB: yasak olduğu hâlde en yaygın yol

USB bellek hızlıdır, ucuzdur ve herkes bilir. Buna karşılık taşınabilir ortam, endüstriyel kontrol sistemleri için yazılmış güvenlik standartlarının neredeyse tamamında kısıtlanır. Stuxnet'in yayılma yolu olarak belgelenmesinden bu yana bu, teorik bir kaygı olmaktan çıktı.

Sahadaki tablo çoğu kurumda şudur: taşınabilir ortam politikada yasaktır ve uygulamada kullanılır. Alternatif olmadığı için görmezden gelinir. Bu, bir güvenlik açığı olduğu kadar bir denetim riskidir: kurumun kendi yazılı kuralına uymadığı bir noktadır.

USB'nin ikinci sınırı daha az konuşulur: bir bellek çubuğu imza atamaz. Dosyanın kimden kime, ne zaman geçtiğine dair hiçbir kayıt bırakmaz. İmza formu tutuyorsanız bile o form dosyanın kendisine bağlı değildir.

Taramalı kiosk bu resmin yalnız bir yarısını düzeltir: zararlı yazılımı arar, teslimi kanıtlamaz.

Veri diyodu: doğru kontrol, yanlış yere konursa pahalı

Tek yönlü ağ geçidi (data diode), verinin yalnız tek yönde akmasını donanımla garanti eder. Kritik altyapıda yerleşik ve doğru bir kontroldür. Sınırı ekonomiktir: cihaz başına onbinlerce dolar seviyesindedir, kurulum ve bakım ayrıdır.

Bu yüzden diyot genelde ağ sınırına konur, her cihaz iş istasyonuna değil. Laboratuvarda diyodun arkasında kalan tek tek cihazlardan veri çıkarma sorunu çözülmemiş olarak durur ve orada yine USB'ye dönülür.

Diyot ayrıca teslimin gerçekleştiğini kanıtlamaz; işi verinin yönünü kısıtlamaktır. Kanıt ihtiyacınız varsa bu ayrı bir katmandır ve diyotla rekabet etmez, onunla birlikte çalışır.

Geçici ağ bağlantısı: en pahalı “bedava” seçenek

Bir güncelleme için açılan geçici kural, değişiklik kaydında kapanmış görünse de sahada çoğu zaman yerinde kalır. Ağ tarafındaki her istisna, sonradan denetlenmesi gereken bir borçtur ve bu borcun faizi denetimde ödenir.

Görünür maliyeti sıfır olduğu için en sık seçilen yol budur. Gerçek maliyeti, izolasyon iddianızın artık doğru olmamasıdır.

Optik aktarım: ortam yok, ama yavaş

Ekranda değişen kodların karşı cihazın kamerasıyla okunması, aradan taşınabilir ortamı tamamen kaldırır: takılıp çıkarılan, sonradan yazılabilen bir cihaz yoktur. Radyo da kullanılmaz, bu yüzden emisyon kısıtı olan alanlarda ek bir sorun çıkarmaz.

Bedeli açıktır ve gizlemiyoruz: yavaştır. Bant genişliği ekranın kare hızı ve kod başına taşınan bayt ile sınırlıdır. Birkaç megabaytın üstündeki dosyalar için pratik değildir ve bunu ürünün tanımı olarak yazıyoruz, eksikliği olarak değil.

İkinci sınırı: alıcı tarafta bir kamera gerekir. Kameralı cihazın hiç sokulmadığı tesislerde bu yöntem uygulanamaz. Böyle bir yerde kanıt ihtiyacınız varsa, dosyayı mevcut yolla taşıyıp yalnız kanıt katmanını eklemek daha gerçekçidir.

Baskı ve tarama: küçümsemeyin

Birkaç kilobaytlık metin için basılı bir kare kod, tarayıcıyla okunduğunda tamamen denetlenebilir ve hiçbir yazılım gerektirmeyen bir aktarımdır. Kâğıt fiziksel olarak arşivlenir ve zaten var olan bir kayıt sistemine girer.

Sınırı serttir: tek bir kare kod en fazla 2953 bayt taşır. Bir sonuç satırı için yeterlidir, bir veri dosyası için değildir. Ama ihtiyacınız gerçekten o kadarsa, daha karmaşık hiçbir çözüme ihtiyacınız yok.

Karar için üç soru

• Dosya ne kadar büyük? Birkaç kilobayt ise baskı; birkaç megabayt ise optik; yüzlerce megabayt ise ortam ya da diyot.
• Taşınabilir ortam politikanız ne diyor? Yazılı olarak yasaksa ve uygulamada kullanılıyorsa, çözmeniz gereken sorun teknik değil, o boşluk.
• Aktarımı sonradan kanıtlamanız gerekiyor mu? Gerekmiyorsa USB yeterlidir. Gerekiyorsa yöntem seçiminden bağımsız olarak bir kanıt katmanına ihtiyacınız var.

Üçüncü soruya “evet” diyorsanız devamı için: laboratuvar veri bütünlüğü rehberi.